برای بقاء هر نوع پوشش گیاهی به ویژه برای بقاء و امکان بهره دهی درختان جنگلی، همیشه امکان زادآوری اهمیت ویژه ­ای از نظر احیاء جنگل دارا می باشد. با توجه به اهمیتی که زادآوری جنسی در حفظ و تداوم و استمرار جنگل دارد، ضروری به نظر می­رسد هر چه سریعتر با انتخاب تکنیک­ های مناسب استقرار زادآوری، اقدامات لازم در راستای بهبود وضعیت این جنگل­ ها به عمل آید. بدون تولید مثل کافی، توانایی احیاء دوباره توده ها بعد از بهره برداری بدون وجود هزینه ها و کار زیاد، کاهش پیدا می­کند. بقا بذور و جوانه زدن آن­ ها فاکتور اصلی در توسعه و پیشرفت تولید مثل است. بر اساس نتايج بدست آمده عمده ترين عوامل موثر بر زادآوري گونه هاي مختلف بلوط موجود در جنگلهای زاگرس بویژه جنگل های استان کهگیلویه و بویراحمد را می توان در عوامل زیر جستجو کرد:

1-      چراي دام

2-       آتش سوزي

3-      جمع آوري بذر درختان بلوط براي تعليف دام

4-      خشکي تابستان

5-       وجود آفات و امراض بذرها و نهال ها

رویش نونهال­های بلوط و انتقال آن­ها به طبقه های قطری بیشتر، مستلزم سه فرایند زیستی است که در کنار هم تعیین کننده نرخ تجمع زادآوری می باشند، استقرار دوره ای نهال­ های جدید، نرخ رویش و  نرخ بقاء. اگر هر سه فرایند در یک اکوسیستم مشخص در حال تعادل باشند، افزایش نونهال­ها مساوی با مرگ و میر آن ­ها بوده و رویش نونهال­ ها تقریباً ثابت می­ ماند، اما ثبات در یک جنگل بلوط امکان پذیر نمی باشد. تغییرات آب و هوا، نوسان های تولید بذر، نوسان های جمعیت مصرف کنندگان بذر و تغییر در ترکیب و ساختار توده، بر تولید بذر، رویش و بقای نونهال­ ها تأثیر می­گذارند. همچنین بهره برداری و دخالت های انسانی از عوامل عمده­ای هستند که مانع برقراری ثبات در جنگل های منطقه می شود. یکی از دلایل وجود نوسان ­ها در تراکم زادآوری، تولید نامنظم بذر و نونهال می­باشد. به طور متوسط بیشتر گونه­ های بلوط هر 3 تا 5 سال بذر دهی فراوان دارند، هر چند فاصله های بیشتر در برخی موارد نیز دیده می­ شود.