به­طور کلی مدارک علمی و گزارشات پژوهشی موجود، نشان می­دهند که سیمای پوشش گیاهی زاگرس در خلال چند هزار سال گذشته دچار دگرگونی­های وسیعی شده است. بررسی گرده­شناسی در این منطقه نشان داده است که زاگرس در ابتدا به میزان زیادی پوشیده از گیاهان خانواده اسفناجیان (70 درصد) و خانواده درمنه (30 درصد) بوده است. بعدها طی سالیان متمادی در اثر تغییرات عوامل اقلیمی، به تدریج گونه­های پسته و بلوط در منطقه ظاهر شده و اکوسیستم آن به حالت بیشه­زار درآمده است. پس از آن در حدود 5500 سال قبلی به جنگل مبدل شده است. علت اصلی چنین تحولی، بر مبنای مطالعات رسوب­شناسی و زمین­شناسی، افزایش رطوبت و بارندگی در منطقه عنوان شده است (فقاهتی، 1392). این قلمرو دارای پوشش جنگلی ویژه­ای از گونه­های جنس بلوط، پسته وحشی و بادام است. بیشتر سطح این جنگل­ها پوشیده از نوع بلوط است که به نام بلوط ایرانی (Quercus brantii Lindl)  نام­گذاری شده است. ویول (Q.libani) و دارمازو (Q.infectoria) دو گونه دیگر بلوط این ناحیه به شمار می­روند، که در برخی نقاط از تراکم قابل ملاحظه­ای نیز برخوردار هستند (جزیره­ای و ابراهیمی­رستاقی، 1382).

گونه بلوط ایرانی عمدتا حوزه­های واقع در جنوب­غربی زاگرس را در بر می­گیرد. درختان بلوط در این جنگل­ها در معرض تخریب و چرای دام­ها قرار گرفته­اند، ارتفاع درختان در حدود 12 تا 15 متر در شرایط مطلوب گاهی به 20 متر هم می­رسند. گونه­های ویول و درامازو عمدتا در حوزه­های شمالی زاگرس که ارتفاع آنها از سطح دریا بین 1800 تا 2200 متر است پراکنش دارند. علاوه بر گونه­ها و جنس­های مذکور برخی گونه­های جنگلی دیگری هم در این ناحیه وجود دارند که عبارتند از: انواع افرا، انواع زبان گنجشک، انواع داغداغان، انواع گیلاس وحشی، انواع زالزالک، گلابی­وحشی، پلاخور، شیرخشت، زیتون و دیگر درختان، درختچه­ها و بوته­ها که حدود 30 خانواده، 57 جنس و 185 گونه چوبی را در برمی­گیرند. (حسین­زاده، 1381) گیاهان کف جنگل که معرف جوامع کلیماکس هستند، سالهاست در منطقه از بین رفته­اند و آنچه اینک وجود دارد گونه­های استپی و بیابانی مهاجمی هستند که جای گونه­های اصلی را گرفته­اند. در بیشتر نواحی لاشبرگ از بین رفته و لایه هوموس وجود ندارد، خاک در فصل رویش بشدت در معرض تنش شدید خشکی و تابش آفتاب قرار دارد.


جزيره‌اي، م.ح. و م. ابراهيمي­رستاقي، جنگل‌شناسي زاگرس، 1382. انتشارات دانشگاه تهران، 560 صفحه.

حسین­زاده، ج، 1381، تعیین حداقل سطح مناسب برای ساختار جنگل­های دانه­زاد بلوط و بنه در زاگرس، رساله دکتری گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، 115 صفحه.

فقاهتی، رضا. ۱۳۹۲.  مقایسه روش­های مختلف نمونه­برداری از لحاظ دقت و هزینه در جنگل­هاي بلوط ایرانی (مطالعه موردی: جنگل­های مارگون استان کهگیلویه و بویراحمد). پایان نامه کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکده کشاورزی و پژوهشکده منابع طبیعی، دانشگاه یاسوج، ۱۱۷ صفحه